sevgi dediğin evrilir, kendinden ve kendine özel prensiplere göre. kendinden, kendine özel prensipler dediysek, bundan kasıt sevginin vücut bulduğu her özel durumdur. yoksa sevginin geneline evrilmesinden başka bir kural atfetmek mümkün değildir. her ilişkide aynı şeyler, aynı süreçler yaşanmaz. her ilişkide aynı şeyleri, aynı süreçleri yaşadığından emin olan kimse bundan şikayet ederken prensipte şikayet ettiği şeyin ta kendisini arzuladığının farkında değildir: “hiçbir şey değişmesin”, “her şey olduğu gibi kalsın” ve tabii ki “neden her şey eskisi gibi değil?”. çünkü iyi olan aynı kalamaz, evrilmeye, form değiştirmeye, kılıktan kılığa girmeye mecburdur. sevgi dur[a]maz. siz de durmuyorsanız, sorun yoktur.
